سلام بر چشم خدا
آن دم که با خدا نجوا می کند و آنگاه که قطرات اشک بر گونه ی مبارکش بوسه می زنند


مولا جان : هر چند آمدنت حتمی است ، من اما در هراس نبودن خویشم ...
کاش نسیم، عطر نفسهایت را به غربتم برساند.
تو را ای گل همیشه بهار سلام میگویم و باز چشم میدوزم به راه آمدنت ...
ولی شرمساریم از انتظار ...

_______
_____
__


برای آمدنت انتظار کافی نیست
دعا و اشک و دل بیقرار کافی نیست
خودت دعایی کن ای نازنین که برگردی
دعای این همه چشم انتظار کافی نیست


اللهم عجل لولیک الفرج

پخش يك سريال تلويزيوني ديگر در تركيه كه در آن به جنايات جاسوسان صهيونيست‌ها اشاره شده است، خشم مقامات اين رژيم را برانگيخت.

به گزارش فارس به نقل از خبرگزاري فرانسه، اسرائيل روز دوشنبه سفير تركيه در تل‌آويو را فراخواند و به شدت از يك سريال تلويزيوني كه در اين كشور پخش مي‌شود انتقاد كرد.
در سريال جديد تلويزيوني كه به تازگي از تركيه پخش مي‌شود به كودك‌ربايي جاسوسان اسرائيلي پرداخته شده است.
وزارت امور خارجه رژيم صهيونيستي طي بيانيه‌اي اعلام كرد كه "داني آيالون " معاون وزير امور خارجه اسرائيل به سفير تركيه اعتراض كابينه اين رژيم به اين سريال را اعلام كرد.
سريال جديد تلويزيوني تركيه كه با نام "دره‌ گرگ‌ها " پخش مي‌شود به جنايت جاسوسان موساد در ربودن كودكان اشاره مي‌كند.
در اكتبر گذشته نيز پحش سريالي ديگر از تلويزيون تركيه كه ابعاد ديگري از جنايات صهيونيست‌ها را به تصوير كشيده بود، خشم صهيونيست‌ها را بر انگيخت.
در يكي از بخش‌هاي آن سريال، جنايت يكي از نظاميان صهيونيست در كشتن يك كودك فلسطيني نشان داده شد.

فرقه های ساختگی بشر

• اصول مذهب معتزله
• بررسي گروه‌هاي مذهبي غيرمتداول و نوظهور در جهان غرب
• ظهور فراماسونري در حلقه دراويش (2)
• ظهور فراماسونري درحلقه دراويش(3)
• معنويت هاي نوظهور
• سابميترز اينترنشنال‌ فرقه رشاد خليفه
• انسان پست مدرن و معنویتهای زمینی
• نگاهي به گرايش هاي عرفاني جوانان
• نقدی بر آیین برهمایی
• فرقه ضاله احمدیه

اباضيان تقليد را در اصول عقايد جايز نمیداانند، اما در فروع و مسائل فقهى فقط در مواردى آن را جايز مىدانند كه دليلى از كتاب، سنت، اجماع امت يا عقل در دست نباشد (جيطالى، 1/257؛ قس: معمر، 2 (2) /229). در توجيه اين نظر مىگويند كه حقيقت تقليد، پذيرفتن سخن كسى است بىطلب دليل و برهان؛ و در جايى كه دليلى از كتاب، سنت، اجماع امت يا عقل موجود باشد، تقليد بىمعنى است (جيطالى، 1/258).

اباضيه بر خلاف بيشتر فرق اسلامى باب اجتهاد را بسته نمىدانند (نك: معمر، 1/71ـ72) . و استنباط احكام را بر مبناى كتاب، سنت، اجماع امت و عقل جايز مىشمارند (جيطالى، همانجا) و معتقدند كه مجتهد بايد عالم در لغت، اصول دين، اصول فقه و مصادر ادله (كتاب، سنت و اجماع) باشد. اما در باب تجزى اجتهاد، ميان علماى اباضى اختلاف نظر وجود دارد (معمر، 1/72ـ73).

علماى اباضى به امكان وقوع اجماع ميان اهل حل و عقد قائلند (موسوعة، 3/57). شيخ ابو محمد عبد الله بن حميد سالمى در تعريف اجماع مىگويد: «اجماع در عرف علماى اصول و فقها و عموم مسلمانان عبارت است از اتفاق علماى امت بر حكمى در يك دوره، و گفتهاند: اتفاق امت محمد (ص) است در يك دوره بر امرى؛ و بعضى اين شرط را افزودهاند كه خلاف مستمرى قبل از آن وجود نداشته باشد» (همان، 3/53، به نقل از طلعة الشمس سالمى). سالمى در باب حجيت اجماع مىگويد: نتيجه خلاف در تعريف اجماع اين است كه هركس هر تعريفى از اجماع را بپذيرد، بر مبناى همان تعريف، اجماع بر او حجت خواهد بود. بنابراين، آن كسى كه تنها اجماع مجتهدين را معتبر شمارد، اجماع آنان بر او حجت خواهد بود، خواه ديگران موافق باشند، خواه نباشند؛ و هر كس اجماع مجتهدان مؤمن، نه مجتهدان فاسق و بدعتگذار، را معتبر بداند، اجماع مجتهدان مؤمن بر او حجت خواهد بود، گر چه اهل اهواء با آنان مخالف باشند... به هر حال حجيت اجماع در هر يك از اقوال، ظنى است، نه قطعى (همان، 3/64ـ65). سالمى تنها در يك حالت فرضى، حجيت اجماع را با جمع شروط بسيار كه امكان تحقق آنها نادر است، قطعى مىداند (همانجا).

از ميان فرق خوارج فقط اباضيه، فقهى مدون دارند، چنانكه تنها مذاهب فقهى موجود در عالم اسلامى، مذاهب اهل سنت، شيعه و اباضيه است (همان، 32، 34ـ35).

بعضى احكام فقهى:

مذهب اباضى در بسيارى از احكام فقهى همچون نماز (اوقات و شمار ركعات) ، حج (اركان و مناسك) ، زكات (نصاب و مصارف) و روزه (بيشتر شروط صحت و مبطلات) با مذاهب چهارگانه اهل سنت چندان تفاوتى ندارد (بارونى، 78). به اين جهت تفصيل در شرعيات و احكام فقهى آن ضرورتى ندارد، تنها به ذكر برخى از احكام فقهى آنان بسنده مىشود:

جيطالى در قناطر الخيرات كه در واقع قناطر الاسلام است، هفت قنطره را به واجبات عينى شرع اختصاص داده است: علم، ايمان، نماز، روزه، زكات، حج و توبه؛ و پس از آنها به بيان فرايض بسيار مهم، امر به معروف، و نهى از منكر و جهاد مىپردازد. علم و ايمان از مباحث كلامى است و نماز، روزه، زكات، حج، توبه، امر به معروف، نهى از منكر و جهاد از اركان اسلام به شمار مىروند.

نخستين ركن، نماز است و به اعتقاد آنان چنان اهميتى دارد كه تبركش موجب كفر است (جيطالى، 1/352ـ353). بر اباضيان واجب است كه در نماز صبح و دو ركعت اول از نمازهاى مغرب و عشاء، فاتحة الكتاب و يك سوره يا سه آيه از قرآن را جهر بخوانند و در نماز ظهر و عصر و ركعت سوم مغرب و دو ركعت آخر عشاء كه بايد به سر (اخفات) خوانده شود، مىتوانند فقط به فاتحة الكتاب اكتفا كنند (همان، 1/375، 381؛ موسوعة، 1/99). قنوت، بالا بردن دستها و حركت سبابه را در نماز منع مىكنند. «بسم الله الرحمن الرحيم» را آيهاى از آيات هر سوره و ذكر آن را در نماز واجب مىدانند (بارونى، 77) ، و اگر در نمازى تعمدا ساقط شود، نماز را اعاده مىكنند (موسوعة، همانجا). اباضيه به قصر نماز مسافرـهر قدر سفر طول بكشدـقائلند؛ به شرط آنكه مسافر قصد اقامت (حداقل چهار روز) در آنجا نكند و آن را وطن خود نگيرد (بارونى، 76). نماز جماعت را همواره واجب مىدانند، حتى اگر امام جائر باشد (طعيمه، 67) .

به گفته بغدادى اباضيه قطع يد را در مورد سرقت كوچك يا بزرگ واجب مىدانند (الفرق، 88) . قاضى با وجود دو شاهد مىتواند در دعاوى مالى حكم بدهد (بارونى، 77ـ78). در فقه اباضى، شهادت زنان در آنچه بر آن حد جارى مىشود، پذيرفته نيست، اما شهادتشان در امور مختص زنان پذيرفته مىشود. بعضى از فقهاى اباضى شهادت يك زن را مانند شهادت يك مرد مىپذيرند (موسوعة، 2/157).

در مذهب اباضى، نكاح زانى با زانيه ممنوع است (بارونى، 76؛ معمر، 1/112ـ113). در نكاح، ولىـگرچه پدر باشدـنمىتواند زن (دوشيزه يا بيوه) را به پذيرفتن عقد مجبور سازد و بايد با او مشورت كند. تزويج دوشيزه نابالغ توسط ولى جايز است، ليكن با رسيدن به سن بلوغ مىتواند تزويج ولى را رد كند (بارونى، 77). آنان اختلاف ملل را از موانع ارث مىدانند : مسلمان از مشرك و كافر و مرتد ارث نمىبرد و نمىتواند براى مرتد ارث بگذارد (موسوعة، 4/99).

نزد اباضيه امر به معروف، نهى از منكر و جهاد از اهميت خاص برخوردار است. جيطالى آنها را «قطب اعظم دين» مىخواند (2/129). آنان در اهميت فريضه امر به معروف و نهى از منكر و فضل اداى كلمه حق نزد امام جائر، تا آنجا پيش رفتهاند كه حتى با امكان خطر كشته شدن نيز به استحباب آن رأى دادهاند، اما به شرطى كه در اين كار تأثيرى باشد (همو، 2/165) . در جهاد، بر هر فرد واجب است كه به صف كفار هجوم برد و با علم به كشته شدن بجنگد (همانجا) . اما اگر پدر و مادر به علت كبر سن يا بيمارى يا فقر به پسر محتاج باشند، بماندنش نزد پدر و مادر افضل از جهاد است، به شرط آنكه به شركت او در جنگ نياز نباشد. اگر پدر حربى و باغى باشد، به نظر اباضيه، بهتر است كه پسر جنگ با پدر و يا كشتن او را به ديگرى واگذار كند، ولى اگر او را كشت مجازاتى ندارد (موسوعة، 1/146، 223).